Famagusta has been our home since 1571

     Sizler bu ülkeyi nasıl seviyorsunuz? Bu ülkenin karanlığı ve yadsınılan durumu hanginizin hoşuna gitmiyor? Daha kaç yüz yıl ‘insanlığın burada da top oynadığı’ gerçekliğinin yalanlarla ve avutmalarla uyutulmasına tepkisiz kalacaksınız? Bu ülkeyi sevmek, onun değerlerine sahip çıkmak, onu kendinle eşdeğer tutmak, ne zamandan beri suçtur, ve artık neyi ne kadar konuşacağımıza bizden başka kaç kişi karar verecektir?

     Biz bu ülkede yaşarken ve bu ülkenin bütün değerlerine ‘tam ve karşılıksız ve bağımsız’ destek olurken, artık kendi ülkemizde ve sportif karşılaşmalarımızda, neyi ve hangi cümleyi kuracağımıza ‘bizden başkaları ve burada hiç yaşamayanlar’ mı karar verecek?

     Ulus olamayacaksak, hangi halkı savunacağız? Eğer biz halk olarak bir şey ifade etmiyorsak yaşadığımız yer kimin ulusudur?

     Mağusa Türk Gücü-Doğan Türk Birliği maçında, ‘Mağusa Bizim 1571’den beri evimiz’ pankartımız, eğer insani tarafından düşünülüp bir ULUSUN KENDİNİ İFADE BİÇİMİ ve KENDİ KARARINI VERME hakkı olarak görülmüyorsa, ve pankart indiriliyorsa, Anarthosis-Werder Bremen maçında, Rum seyircilerinin Maraş ve Mağusa’nın geri verilmesi için hazırladıkları pankartların kaldırılmaması ile arasındaki çifte standart ve uygulama neyin açıklamasıdır? Biz yapınca ‘faşizan’ ‘ırkçı’ ‘milliyetçi’ olarak algılanırken Rumların yaptıklarının neden bu düzlemde ve bağlamda algılanmadığı da ‘Avrupa Birliği demokrasisi yalanının’ bir parçası mıdır? Siyasi anlamda her türlü birleşmeyi ve bir aradalığı kabul etmemize rağmen her defasında bizi ‘reddeden’ ‘yok sayan’ ve ‘dışlayan’ Rumların Ada’da tek ve bir ulus olduğunu her fırsatta dile getirmelerine karşılık bizim de ‘adanın bir parçası olduğumuz gerçeği’ kimleri ve niçin rahatsız etmektedir? Bizler, bu ülkenin insanları değil miyiz?

    UltraCrows, kurulduğundan bu yana, yalnızca Mağusa Türk Gücümüzün destekçisi ve tarafı değil aynı zamanda ülkemiz üzerindeki sportif ambargoların da kalkması için her türlü çabanın peşinde koşmuştur ve bu bugün de böyle olacaktır. Eğer, Rumlar kendilerini ‘tek ve yalnız’ olarak görüyorlarsa her platformda ve durumda onlara ‘tek ve yalnız’ olmadıklarını ve bizim de bu ülkenin bir parçası olduğumuzu vurgulamaktan da asla vazgeçmeyeceğiz. Eğer geleceklerse muhakkak görecekleri vardır. Ve andımızdır ki, buradan bir adım öteye gitmeyeceğiz.

     Fakat, Kıbrıs Türk Spor Medyasının son bir haftadır bu haberlerle ve taraftar grubumuzla ilgili,  yersiz ve anlamsız açıklamaları bizleri derinden üzmüştür. Bizler, bu ülkenin gençleri ve gerçek sahipleri olarak, ne bir fazlasını ne de bir eksiğini istiyoruz. Bizler ‘eşit’ ve ‘haklı’ bir ülkede yaşamak istiyoruz. Bizim de varlığımızın fark edildiği ve görüldüğü bir ülkede yan yana yaşamayı istiyoruz. Görülüyor ki, yıllardan beri, asla düşüncesinden sapmayan ve faşizan-ırkçı tavırlarına her gün yenisini ekleyen Rum gençlerinin, son yaptıkları-yapacakları karşısında da her türlü hakkımızı ve adaletimizi almak için sonuna kadar burada ve dimdik duracağız. Aynı kararlı tavrı ülkemiz basınından da görmeyi isteriz.

     Biz bu ülkeyi ve sokaklarında büyüdüğümüz Mağusa’nın her karışını ve adımını çok seviyoruz. Hiçbir yere gitmiyoruz. Bizden öncekilerden aldığımız güçle ve yeminle bizden sonrakilere de son günümüze kadar bunu ve bu ülkenin değerlerini, bu ülkede yaşadığımız gerçeğini ‘herkese’ göstereceğiz.

     Saygıyla…

     UltraCrows

Yorumlar (2) | Görüntüleme sayısı: 324